چکيده
    مديريت بحران به عنوان يکي از چالشهاي هميشگي بشر در دنيا مطرح مي باشد. بطوريکه علي رقم کليه تلاشها و تمهيدات در نظر گرفته شده، اغلب،  مدیران بحران حتی در کشورهای پیشرفته در برابر بحرانها با مقياسهاي بالا تسليم مي شوند. از اين رو بررسي و باز بيني عملکرد مديريت بحران بسيار ضروري به نظر مي رسد. برنامه هاي مدیریت بحران اغلب بر اساس يک برنامه از پیش تعیین شده پيش مي رود که ارتباط واقعي و هوشمندانه اي بين نحوه مديريت و مقیاس بحرانهای به وقوع پیوسته دیده نمی شود. ديگر مشکل مديريتي در بحث مديريت بحران نحوه نگرش اشتباه نسبت به مسائل مدیریتی است، برای مثال برنامه ريزي و سناريو نويسي برنامه هاي مديريت بحران بر اساس آخرين تجربه مديريتي واقعه های قبلی مي باشد، در حالي که مديريت جامع بحران جدا از مسائل و رويکردهاي اصلي آن، مي بايست موردي، بر اساس جامعه، مردم محور و به دور از اسطوره ها و پيش فرضهاي قبلي صورت گيرد. این مشکلات در سطوح جهانی، در بسیاری از سازمانها همچون سازمان ملل نيز دیده می شود، بطوریکه علارغم فراهم بودن منابع و امکانات لازم در جهت مقابله با بحران در سطوح بين المللي  به دليل عدم هماهنگي بین بخش هاي مختلف آن و نبود استراتژی مدیریتی متناسب با هر سطح بحران، این سازمان نمي تواند به عملکرد واقعي خود برسد. در اين مقاله سعي شده تا در جهت ارتقا سطح مدیریتی و کیفیت مدیریت جامع بحران، سطوح مختلف بحران تعریف و برنامه ها و راهکارهاي کلان مديريتي و استراتژي هاي مربوط به هر سطح از آنها بيان گردد.  
کلید واژه ها: مديريت جامع بحران، سناریوی مدیریتی، مدیریت مردم محور، مدیریت استراتژیک، برنامه ریزی تاکتیکی، برنامه ریزی عملیاتی

هانيه خدايي
کارشناس ارشد مديريت در سوانح طبيعي دانشکده محيط زيست دانشگاه تهران و دانشجوي دکتراي کارآفريني دانشکده کار آفريني دانشگاه تهران hanieh.khodaei@gmail.com
بابک اميدوار
دانشجوي کارشناسي ارشد مديريت در سوانح طبيعي دانشگاه تهران
خرام شريف پور
دانشجوي کارشناسي ارشد مديريت در سوانح طبيعي دانشگاه تهران

دریافت مقاله

کد; 1310
گروه: مدیریت بحران