چکیده:
با توجه به آسيب پذيري بالاي محيط هاي شهري و روستايي در برابر سوانح طبيعي و از سوي ديگر امکانات و منابع معين و محدود  سازمان هاي دولتي، نمي توان انتظار داشت که نيروهاي دولتي متولي امر مديريت بحران کليه وظايف محوله در راستاي نيل به اهداف موجود خود را به صورت متمرکز انجام دهندو حضور مردم آگاه، در اين فعاليت ها ضروري مي نمايد بنابر اين وجود يک پل ارتباطي بين اين سازمان ها و مردم به اشاعه و ارتقاء فرهنگ پيشگيري از اثرات سوانح طبيعي  و آمادگي مقابله در برابر آنها کمک بسزايي خواهد نمود.
نهادها و تشکل هاي مردمي به دليل سبقه، نوع گفتمان و ادبيات مردمي که دارند مي توانند به راحتي با مردم ارتباط برقرار نموده و فرهنگ سازي و سازماندهي مؤثري در حوزه مديريت بحران و اهداف آن داشته باشند .به نظر مي رسد اين ارتباط علاوه بر حصول هدف ذکر شده، باعث ارتقاء اثر بخشي  فعاليت هاي مورد نظر در سازمان هاي دولتي شده و مديريت بهينه غير متمرکزي در فازهاي مختلف چرخه مديريت بحران  اعمال نموده و به مشورت دهي و تدوين و تأثير گذاري بر فعاليت هاي مشابه کمک مي نمايد.
در اين مقاله با شناخت به دست آمده از سازمان هاي دولتي مديريت بحران در کشور عزيزمان ايران و فرصت هاي به وجود آمده از طريق تأسيس شوراي شهر و شوراياري محلات و نيز  قدمت وجود نهادهاي مردمي  سعي شده است تا الگويي براي توسعه استفاده از توان و ظرفيت مردم در جهت تحقق اهداف سازمان هاي دولتي در امر مديريت بحران ارائه شود.
اين الگو شامل تعريف روابط في مابين ، هدف گذاري و تعيين محتواي فعاليت ها و شيوه سازماندهي مي باشد . مسلماً در اين الگو جهت ظرفيت سازي و نوانمند نمودن گروه هاي مردمي  در امر پيشگيري و کاهش اثرات ، آموزش و آمادگي مقابله در برابر سوانح پيشنهاداتي لحاظ شده است.


کلمات کليدي : سازمان هاي دولتي، سازمان هاي غير دولتي،نهادها و تشکل هاي مردمي رسمي ، نهادها و تشکل هاي مردمي غير رسمي

بيژن ياور yavar637@gmail.com
آمنه اشتري ماهيني ama51mahini@yahoo.com

دریافت مقاله

کد; 1203
گروه: مدیریت بحران